Najlepsze hotele z widokiem na panoramę Hanoi

Trzech kolegów z pracy, kończących tydzień konferencji, zarezerwowało Le Premier z jednego powodu: baru na dachu. Każdego wieczoru około zachodu słońca spotykali się tam po powrocie znad jeziora Hoan Kiem, pięć minut dalej, i zostawali, aż miasto w dole całe rozbłysło. Ten z balkonem z widokiem na jezioro zaczynał wcześniej, od spokojnego drinka przed pokojem. Poranki były wolniejsze, przy wietnamskich daniach w restauracji. Kto szuka cichego tarasu wellness, powinien wiedzieć, że ten dach służy spotkaniom.

Przed wieczornym przedstawieniem w Teatrze Lalek na Wodzie Thang Long para z dwójką dzieci spędziła popołudnie przy basenie na dachu Eliana Robusta: dzieci w wodzie, rodzice na zmianę w jacuzzi. Drink z baru przy basenie oznaczał przejście w wieczór, a potem cała rodzina przeszła cztery minuty do teatru. Docenili, jak mało trzeba było planować. Kto woli bar koktajlowy od basenu, przekona się, że ten dach służy przede wszystkim do pływania.

Z okazji rocznicy ślubu para zarezerwowała Minerva Premium głównie dla samego pokoju, z własnym jacuzzi i balkonem z widokiem na miasto. Pierwszego drinka wypili w barze, drugiego zabrali na taras, by patrzeć, jak o zmierzchu rozlewają się światła Hanoi. Przez większość pozostałych wieczorów po prostu zostawali na balkonie. Pływacy powinni wiedzieć, że basenu nie ma, więc najgorętsze popołudnia para spędzała w spa, a nie w wodzie.

Podczas pierwszej podróży do Wietnamu samotna podróżniczka wybrała San Boutique ze względu na cztery minuty spacerem do jeziora Hoan Kiem i korzystała z tej bliskości bez przerwy. Wczesnym rankiem okrążała jezioro, potem jadła śniadanie i spędzała spokojne pół godziny na tarasie słonecznym. Po wędrówce w okolicach Trang Tien Plaza wracała o zmierzchu na balkon, by patrzeć, jak zapalają się latarnie. Basenu nie ma, co niewiele znaczyło, bo w upale rzadko bywała w hotelu.

Mając bilet na bardzo wczesny pociąg na północ, para wybrała Eliana Premio, bo dworzec kolejowy w Hanoi leży niecały kilometr dalej. Poprzedniego wieczoru poszli spacerem pod katedrę św. Józefa, a potem usiedli na balkonie z herbatą zaparzoną w pokoju, gdy zapalały się światła miasta. Wygłuszenie odcinało hałas ulicy, a szlafroki były drobnym luksusem przed długą podróżą. Nie ma tu baru, basenu ani tarasu na dachu, więc na wieczornego drinka z widokiem trzeba wybrać inny adres.

W chłodniejszych miesiącach dwóch starych przyjaciół spędzało większość wieczorów w La Belle Maison przy kominku na zewnątrz, z kieliszkiem w dłoni i widokiem na miasto od strony jeziora. Teatr Lalek na Wodzie Thang Long jest kilka kroków dalej, więc pewnego wieczoru obejrzeli przedstawienie i wrócili na taras na ostatni kieliszek. Konsjerż zajął się biletami i polecił restauracje. Basenu na dachu nie ma: to taras do długiego przesiadywania.

Nowożeńcy w starannie zaplanowanej podróży poślubnej wybrali Serene Central ze względu na prywatny balkon zamiast wspólnego dachu i ani razu tego nie żałowali. Poranki zaczynały się bez pośpiechu od naleśników i świeżych owoców ze śniadania, wieczory kończyły się na balkonie, gdy z kupionym po drodze drinkiem patrzyli, jak miasto rozbłyskuje. Raz skorzystali z płatnego transferu na dalszą wycieczkę. Kto chce basenu lub baru na dachu, powinien wiedzieć, że ich nie ma: widok jest tu prywatny.

W połowie miesięcznej podróży po Azji Południowo-Wschodniej para zatrzymała się w Madison Urban Stay, by zwolnić i przez jakiś czas gotować samodzielnie. Rano robili zakupy w pobliżu Vincom Center, obiad przygotowywali we wspólnej kuchni, a późne popołudnia spędzali na tarasie słonecznym wśród roślin ogrodu, czasem wymieniając się radami z innymi gośćmi. Ich apartament miał własny balkon do wieczornej lektury. Daleko stąd do baru na dachu, co im odpowiadało; miłośnicy panoramy powinni zamieszkać bliżej centrum.

Czteroosobowej rodzinie połączone pokoje w GM Premium rozwiązały kwestię spania jeszcze przed wyjazdem. Każdego ranka szli 600 metrów nad jezioro Hoan Kiem, póki powietrze było chłodne, a najgorętsze godziny spędzali przy basenie na dachu i na tarasie słonecznym z widokiem na miasto. Rodzice wcisnęli jeszcze wizytę w spa ostatniego popołudnia. Kto szuka baru koktajlowego na dachu, musi wyjść na miasto, bo tutaj wszystko kręci się wokół basenu.

Podróżny służbowy, który spędził w Hanoi tydzień na spotkaniach, przyjechał samochodem i z ulgą przyjął parking na miejscu, rzadkość tak blisko centrum. Rytm ustalił się szybko: siłownia o świcie, a po długich dniach kąpiel w basenie na dachu, gdy światło gasło nad miastem, i przejście do lounge'u oraz baru przy basenie, kiedy w dole zapalały się okna. Żałował tylko, że nigdy nie zostawił sobie wolnego popołudnia, by nacieszyć się basenem za dnia.

Para emerytów wybrała Hanoi de Garden ze względu na kameralną skalę i spokojne tempo bardzo im odpowiadało. Po śniadaniu z bufetu przychodziła pora na długą kawę na balkonie i obserwowanie, jak miasto zapełnia się skuterami. Późnym popołudniem masaż w spa, a potem godzina na tarasie z ogrodem, gdy światło łagodniało nad dachami. W największe upały brakowało im basenu, ale spokojny taras i widok z balkonu wynagrodziły brak dużego rooftopu.

Przyjeżdżając w chłodniejszych miesiącach, para ucieszyła się, że odkryty basen w Proverb Hotel działa przez cały rok, i pływała niemal każdego popołudnia, gdy inni podróżni siedzieli w środku. Poranki zaczynały się od kawy z ekspresu w pokoju i śniadania amerykańskiego, wieczory od sauny i zabiegu w spa przed kolacją. Pokój z widokiem na miasto dawał wieczorne światła prosto z łóżka. Zaznaczyli jednak, że nie ma tu baru na dachu, więc koktajl z widokiem na panoramę oznaczał taksówkę.

Dwie przyjaciółki, które spędziły w Hanoi cztery noce, traktowały Splendid Secret jak całodzienny program, a nie tylko miejsce na bagaże. Rano kilka długości w basenie na dachu, gdy ulice w dole dopiero się budziły, po południu krążenie między sauną, jacuzzi i tarasem słonecznym, a przed kolacją na mieście popołudniowa herbata. Jedno zastrzeżenie: na porządny bar koktajlowy wieczorem trzeba było wyjść, bo dach służy głównie do pływania i leniuchowania.

Dwaj przyjaciele ze studiów, którzy spotkali się na długi weekend, wybrali Astorię, bo katedra św. Józefa jest kilka kroków dalej, a jezioro Hoan Kiem tylko 500 metrów. Każdy poranek zaczynali w kawiarni, południowy upał spędzali na pieszym zwiedzaniu, a późnym popołudniem wracali na taras słoneczny, by patrzeć, jak światło gaśnie nad okolicą. Na żywszy wieczór szli do innych barów, bo taras jest tu raczej przerwą w ciągu dnia niż celem samym w sobie.