Najlepsze hotele z tarasem w centrum Hanoi

Trzech kolegów z pracy, kończących tydzień konferencji, zarezerwowało Le Premier z jednego powodu: baru na dachu. Każdego wieczoru około zachodu słońca spotykali się tam po powrocie znad jeziora Hoan Kiem, pięć minut dalej, i zostawali, aż miasto w dole całe rozbłysło. Ten z balkonem z widokiem na jezioro zaczynał wcześniej, od spokojnego drinka przed pokojem. Poranki były wolniejsze, przy wietnamskich daniach w restauracji. Kto szuka cichego tarasu wellness, powinien wiedzieć, że ten dach służy spotkaniom.

Para jedząca halal wybrała MAY DE VILLE Lumiere częściowo ze względu na restaurację i cieszyła się, że nie musi sprawdzać każdego posiłku. Basen na dachu wyznaczał rytm pobytu: wczesna kąpiel, zanim zrobiło się gorąco, a po powrocie ze zwiedzania godzina na tarasie słonecznym w złotej godzinie. Noce były spokojne, w szlafroku i przy filmie ze streamingu w pokoju. Kto liczy na imprezową atmosferę na dachu, znajdzie tu klimat spokojniejszy i bardziej dopracowany.

Przed wieczornym przedstawieniem w Teatrze Lalek na Wodzie Thang Long para z dwójką dzieci spędziła popołudnie przy basenie na dachu Eliana Robusta: dzieci w wodzie, rodzice na zmianę w jacuzzi. Drink z baru przy basenie oznaczał przejście w wieczór, a potem cała rodzina przeszła cztery minuty do teatru. Docenili, jak mało trzeba było planować. Kto woli bar koktajlowy od basenu, przekona się, że ten dach służy przede wszystkim do pływania.

Po raz pierwszy od lat bez dzieci, które zostały z dziadkami, para zarezerwowała Hoan Kiem Legend właśnie dlatego, że to hotel tylko dla dorosłych. Poranki zaczynały się od okrążenia jeziora Hoan Kiem, kawałek spacerem od wejścia, i niespiesznego śniadania; popołudnia należały do spa i centrum wellness. Wieczór otwierał spokojny drink w barze przed kolacją w starych uliczkach. Ten spokój był sednem wyjazdu. Rodziny będą oczywiście potrzebować innego adresu, a basenu na dachu tu nie ma.

Nauczycielka jogi na wyjeździe łączącym pracę z odpoczynkiem wybrała L'Signature ze względu na ofertę wellness, a nie adres, choć jezioro okazało się tuż obok. Większość poranków spędzała na zajęciach jogi, po długich spacerach wokół Trang Tien Plaza szła do sauny, a dzień kończyła w kąpieli pod gołym niebem na tarasie słonecznym, gdy miasto rozbłyskiwało światłami. Brakowało jej tylko basenu, więc zapaleni pływacy powinni poszukać czegoś innego.

Pięcioosobowa rodzina potraktowała H Hôtel L'Art jako praktyczną bazę na napięty plan, a biuro wycieczek odwaliło sporą część pracy, organizując dwie jednodniowe wyprawy poza miasto. Śniadania i kilka kolacji jedli w przyjaznej rodzinom restauracji, gdzie dzieci zmieniały dania amerykańskie na wietnamskie i z powrotem. Centralna lokalizacja skracała spacery dla zmęczonych nóg. Brakowało tylko widoku: nie ma tu tarasu na dachu, więc na drinka o zachodzie słońca nad miastem rodzice szli gdzie indziej.

Trzy pokolenia jednej rodziny dzieliły w Classyc Hotel Hang Thung dwa połączone pokoje: dziadkowie po jednej stronie, rodzice z nastolatkiem po drugiej. Basen na dachu każdego popołudnia był miejscem spotkań, a taras słoneczny dawał starszym leżak, gdy reszta pływała. Wieczory zaczynały się na balkonach, a potem przychodziła kolacja z kuchnią lokalną i azjatycką w restauracji. Para szukająca cichego baru uznałaby pewnie dach za zbyt gwarny od takich grup.

Wysportowana podróżniczka, która spędziła w Hanoi dziesięć dni, traktowała Salute Premium niemal jak obóz treningowy. Większość poranków zaczynała od zajęć jogi i kilku długości w basenie, a po południu, po zwiedzaniu, szła do łaźni parowej i sauny przed wczesną kolacją w restauracji. Biurko w pokoju wystarczało na pojedyncze maile. Jej szczera uwaga: jedna noc tutaj marnuje większość tego, co hotel oferuje, a kto szuka efektownego widoku z dachu, powinien zarezerwować coś innego.

Nowożeńcy w starannie zaplanowanej podróży poślubnej wybrali Serene Central ze względu na prywatny balkon zamiast wspólnego dachu i ani razu tego nie żałowali. Poranki zaczynały się bez pośpiechu od naleśników i świeżych owoców ze śniadania, wieczory kończyły się na balkonie, gdy z kupionym po drodze drinkiem patrzyli, jak miasto rozbłyskuje. Raz skorzystali z płatnego transferu na dalszą wycieczkę. Kto chce basenu lub baru na dachu, powinien wiedzieć, że ich nie ma: widok jest tu prywatny.

Weganka i jej partner wybrali Lucien między innymi dlatego, że restauracja bez problemu radzi sobie z dietą wegańską i bezmleczną. Po długich dniach chodzenia po mieście ich rytuał prawie się nie zmieniał: godzina w jacuzzi na tarasie słonecznym, gdy światło gasło, a potem zabieg w spa albo spokojna kolacja na dole. Poranki zaczynały się w siłowni. Dla nich ten dach służy wyciszeniu, a nie zabawie; kto szuka gwarnego baru, powinien spojrzeć w stronę sky barów na Starym Mieście.

Para emerytów wybrała Hanoi de Garden ze względu na kameralną skalę i spokojne tempo bardzo im odpowiadało. Po śniadaniu z bufetu przychodziła pora na długą kawę na balkonie i obserwowanie, jak miasto zapełnia się skuterami. Późnym popołudniem masaż w spa, a potem godzina na tarasie z ogrodem, gdy światło łagodniało nad dachami. W największe upały brakowało im basenu, ale spokojny taras i widok z balkonu wynagrodziły brak dużego rooftopu.

Z okazji rocznicy ślubu para zarezerwowała Minerva Premium głównie dla samego pokoju, z własnym jacuzzi i balkonem z widokiem na miasto. Pierwszego drinka wypili w barze, drugiego zabrali na taras, by patrzeć, jak o zmierzchu rozlewają się światła Hanoi. Przez większość pozostałych wieczorów po prostu zostawali na balkonie. Pływacy powinni wiedzieć, że basenu nie ma, więc najgorętsze popołudnia para spędzała w spa, a nie w wodzie.

W chłodniejszych miesiącach dwóch starych przyjaciół spędzało większość wieczorów w La Belle Maison przy kominku na zewnątrz, z kieliszkiem w dłoni i widokiem na miasto od strony jeziora. Teatr Lalek na Wodzie Thang Long jest kilka kroków dalej, więc pewnego wieczoru obejrzeli przedstawienie i wrócili na taras na ostatni kieliszek. Konsjerż zajął się biletami i polecił restauracje. Basenu na dachu nie ma: to taras do długiego przesiadywania.

Mając bilet na bardzo wczesny pociąg na północ, para wybrała Eliana Premio, bo dworzec kolejowy w Hanoi leży niecały kilometr dalej. Poprzedniego wieczoru poszli spacerem pod katedrę św. Józefa, a potem usiedli na balkonie z herbatą zaparzoną w pokoju, gdy zapalały się światła miasta. Wygłuszenie odcinało hałas ulicy, a szlafroki były drobnym luksusem przed długą podróżą. Nie ma tu baru, basenu ani tarasu na dachu, więc na wieczornego drinka z widokiem trzeba wybrać inny adres.

Podróżując z nastoletnim synem, para zarezerwowała pokój rodzinny w Aurora Premium i przekonała się, że ogród i taras dają każdemu trochę przestrzeni. Rodzice wyrobili sobie zwyczaj sauny późnym popołudniem, a potem drinka na tarasie, gdy zmierzch zapadał nad miastem, podczas gdy syn wolał ogród i słuchawki. W restauracji każdy znalazł coś dla siebie. Po gwarny bar chodzili w stronę jeziora Hoan Kiem, bo tutaj wieczory są spokojne.

Dwaj przyjaciele ze studiów, którzy spotkali się na długi weekend, wybrali Astorię, bo katedra św. Józefa jest kilka kroków dalej, a jezioro Hoan Kiem tylko 500 metrów. Każdy poranek zaczynali w kawiarni, południowy upał spędzali na pieszym zwiedzaniu, a późnym popołudniem wracali na taras słoneczny, by patrzeć, jak światło gaśnie nad okolicą. Na żywszy wieczór szli do innych barów, bo taras jest tu raczej przerwą w ciągu dnia niż celem samym w sobie.