Najlepsze Hotele w Moskwie z Tarasami na Dachu

Trzech przyjaciół dzielących pokój w Hostel Red Moscow oszczędzało dzięki darmowemu śniadaniu, a pieniądze wydawało na muzea. Taras na dachu stał się ich wieczorną bazą: przekąski kupione w pobliżu, rozmowy z innymi podróżnymi i światła miasta rozlewające się po długich dniach na nogach. Klimatyzacja pomagała w ciepłe noce. Miejsce jest z założenia proste i wspólnotowe, więc kto chce prywatności, ciszy albo prawdziwego baru, powinien wybrać hotel.

Dwoje studentów zwiedzających Moskwę za grosze znalazło w InterQUBE Tretiakowska dokładnie to, czego potrzebowali: czystą kapsułę, klimatyzację, Wi-Fi i wspólną kuchnię do tanich kolacji. Taras na dachu stał się ich miejscem spotkań z innymi gośćmi, swobodnym kątem do porównywania planów i patrzenia, jak miasto przechodzi w wieczór. W środku jest ciasno, a prywatności niewiele, taka jest cena hotelu kapsułowego. Baru ani pełnej obsługi tu nie ma.

Dla podróżnego służbowego w Hampton Rogozhsky Val najlepszą porą okazał się poranek. Zabierał kawę z darmowego śniadania na taras na dachu, przeglądał notatki, gdy miasto budziło się w dole, a potem wychodził. Wieczory należały do siłowni i spokojnego drinka przy barze. Taras sprzyja wyciszeniu, nie zabawie, a kto liczy na basen czy DJ-a, powinien zarezerwować coś innego.

Podczas letniego wypadu para mieszkająca w tym Novotelu niemal każdego wieczoru lądowała na tarasie na dachu, z kieliszkiem w ręku, gdy panorama Moskwy przechodziła od złota do rozświetlonych okien. Dni służyły zwiedzaniu, a kryty basen uratował jedyne pochmurne popołudnie. Bar działa całą dobę, więc późny powrót nigdy nie oznaczał rezygnacji z ostatniego drinka. Taras pokazuje raczej całe miasto niż jeden konkretny zabytek.

Dwie przyjaciółki w pierwszej podróży do Moskwy, z napiętym budżetem, wybrały Venice in my Heart głównie ze względu na cenę, a najwięcej wspominały potem taras na dachu. Ranek zaczynał się od darmowego śniadania i krótkiego kursu taksówką pod Sobór Wasyla Błogosławionego. Wieczorem wracały na górę i patrzyły, jak miasto pod nimi zapala światła. Pokoje są proste, a hotel skromny, ale dla dwóch osób, które cały dzień spędzają w mieście, nie miało to większego znaczenia.

Złota godzina stała się stałym punktem dnia pary mieszkającej w Radisson Blu Belorusskaya. Każdego wieczoru zabierali drinka z baru na taras na dachu, patrzyli, jak widok na miasto najpierw się ociepla, a potem ciemnieje, i zostawali, aż ulice w dole zaczynały świecić. W ciągu dnia siłownia i jacuzzi wyznaczały przerwy między wyjściami. Taras ma elegancki, spokojny charakter, więc grupy szukające muzyki i zabawy uznają go za zbyt powściągliwy.

Najpierw do Milan Hotel przyciągnął muzykalną parę piano bar, ale w pamięci został im taras na dachu. W ciepłe wieczory wchodzili na górę na drinka o zachodzie słońca, patrzyli, jak miasto powoli się rozświetla, a potem schodzili na późną kolację do jednej z dwóch restauracji. Apartament był zadbany i cichy, a cały pobyt miał spokojne, dojrzałe tempo. Kto liczy na głośny tłum na dachu, uzna atmosferę za zbyt stonowaną.

Para emerytów, która woli spokój od zgiełku, dobrze odnalazła się w hotelu Tatiana. Śniadanie było wliczone, kryty basen wypełniał spokojną godzinę przed obiadem, a francuska kawiarnia stała się popołudniowym zwyczajem. Wieczory kończyły się na tarasie na dachu, skąd niemal w ciszy patrzyli, jak miasto zapada w noc. Tradycyjny styl uznali raczej za wygodny niż modny. Kto szuka towarzyskiego dachu z barem i muzyką, uzna go za zbyt cichy.

Dwoje współpracowników na dłuższym wyjeździe służbowym wzięło w Safmar Tverskaya pokój z aneksem kuchennym i szybko złapało rytm. Proste kolacje przygotowywane na miejscu, treningi w siłowni, a w pogodne wieczory drink zabrany na taras na dachu, by patrzeć, jak zmienia się światło nad miastem. Atmosfera jest spokojna, sprzyja rozmowie, nigdy nie przypomina imprezy. Transfer na lotnisko ułatwił wyjazd. Kto szuka gwarnego baru, uzna taras za zbyt cichy.

Podróżująca służbowo kobieta, kończąca intensywny tydzień w Riverside, uznała taras na dachu za najlepsze miejsce, by się wyłączyć. Wchodziła tam po kolacji, siadała przed panoramicznym widokiem na miasto i pozwalała, by zgiełk dnia ucichł. Śniadanie było wliczone, a transfer na lotnisko załatwił ostatni poranek. Minimalistyczny pokój był wygodny bez zbędnych ozdób. Kto szuka gwarnego baru na dachu, uzna tutejszą atmosferę za wyraźnie spokojną.

Podróżująca samotnie kobieta, która pilnowała budżetu, zarezerwowała ibis Bakhrushina ze względu na praktyczne pokoje i szybko polubiła drobne rytuały. Po dniu przemierzania miasta szła na siłownię, rozgrzewała się w hammamie i kończyła na tarasie na dachu, gdy wieczorne światło gasło nad sąsiednimi dachami. Miejsce proste i spokojne, by usiąść, a nie się pokazać. Pokoje są funkcjonalne, bez ozdobników.

Kreml był jedynym powodem, dla którego para wybrała Balchug Viewpoint, a taras na dachu spełnił oczekiwania. Wchodzili tam późnym popołudniem, gdy wieże i rzeka Moskwa w dole nabierają ciepłego światła, a po kolacji wracali, by zobaczyć podświetlone mury. Ich pokój też wychodził na rzekę, więc każde przebudzenie było częścią podróży. Taras jest elegancki i raczej spokojny, więc kto szuka gwarnego baru, poczuje niedosyt.

Miłośnicy historii wybrali Hotel Budapest, by zamieszkać w budynku z 1876 roku, kilka kroków od Teatru Bolszoj, a taras na dachu dał im inne spojrzenie na stare centrum. Po darmowym śniadaniu ruszali pieszo, a wczesnym wieczorem siadali na górze, gdy miasto łagodniało w zmierzchu. Bar w lobby zapewniał ostatniego drinka. To spokojny taras, mniej odpowiedni dla tych, którzy szukają towarzyskiego gwaru.

Młoda rodzina, która liczyła każdego rubla, wybrała GOROD'Patriarshie, bo przyjmuje dzieci i serwuje darmowe śniadanie, co załatwiało najbardziej nerwowy posiłek dnia. Po krótkim kursie taksówką spod Kremla rodzice pozwalali maluchom odpocząć, a sami siadali na tarasie na dachu, by patrzeć, jak wieczór zapada nad okolicą. Widok jest bliski, sąsiedzki, a nie szeroka panorama. Za tę cenę uznali go za uczciwy.

Późnym wieczorem, po długim dniu w muzeach, para mieszkająca w Prince Park lubiła kończyć drinkiem z hotelowego baru zabranym na taras na dachu. Było tam na tyle cicho, że można było rozmawiać bez podnoszenia głosu, a miasto rozlewało się w miękkiej poświacie świateł. Jacuzzi koiło zmęczone nogi, a pokój z kuchnią sprawiał, że śniadania były niespieszne. Kto szuka muzyki i tłumu, uzna to miejsce za zbyt wyciszone.

Para, która przyjechała z psem, wybrała SADU, bo zwierzęta są tu mile widziane w pokojach, a w końcu bardziej niż się spodziewała polubiła taras na dachu. Każdego wieczoru zabierała drinka z baru na górę, patrzyła, jak zapalają się światła miasta, i omawiała spacery z całego dnia. Atmosfera jest swobodna i bezpretensjonalna, raczej spokojna niż gwarna. Pokoje są proste, więc to taras nadaje pobytowi wyjątkowy charakter.