Najlepsze Hotele w Dżakarcie z Imponującym Widokiem na Skyline

Dostęp do Club Lounge był tym, co stały bywalec podróży służbowych cenił najbardziej w The Ritz-Carlton Pacific Place. Śniadanie, spokojna kawa po południu i wieczorny drink odbywały się na górze, a panorama wypełniała okna, gdy zmieniało się światło. Między spotkaniami pływał w basenie zewnętrznym, a nocą okna od podłogi do sufitu zamieniały miasto w tło dla ostatnich maili. To dobry wybór na wygodny, dopracowany pobyt, mniej dla szukających życia ulicy.

Dwie siostry na weekendzie pełnym zakupów wybrały Keraton At The Plaza ze względu na bezpośrednie przejście do centrum handlowego, a potem odkryły, że ulubionym miejscem jest basen na dachu. Po zostawieniu toreb w pokoju pływały późnym popołudniem, gdy otaczająca panorama łapała niskie słońce. Wyciszone pokoje sprawiały, że nocą miasto milkło za szybą. Przy basenie panuje spokój, nie towarzyski gwar, więc kto szuka tłocznego baru na dachu, powinien wybrać inny adres.

Para świętująca awans zarezerwowała apartament w Four Seasons Jakarta i spędziła na dachu więcej czasu, niż planowała. Każdy wieczór zaczynał się w barze na dachu około zachodu słońca, z koktajlem w dłoni, gdy panorama przechodziła od złota do migotania świateł, a kończył w apartamencie, skąd miasto wciąż było widać z części wypoczynkowej. Po zmroku w barze panuje żywa, dorosła atmosfera; kto szuka cichego tarasu z basenem, powinien rozejrzeć się za innym hotelem.

Dwie przyjaciółki, które przyjechały na przedłużony weekend do Dżakarty, ułożyły dni wokół basenu na dachu St. Regis. Pływały późnym przedpołudniem, zanim upał osiągnął szczyt, a w złotej godzinie wracały na górę, by patrzeć, jak panorama nabiera bursztynowych barw, a wieżowce rozświetlają się jeden po drugim. W pokoju balkon dawał drugi, spokojniejszy widok na miasto. Na dachu panowała raczej cisza niż impreza, co pasowało im po wieczorach spędzonych na mieście.

Dla pary z przesiadką między dwoma lotami basen bez krawędzi na dachu The Oddbird był jedynym powodem rezerwacji. Zameldowali się późnym popołudniem, od razu pojechali na górę i płynęli w stronę krawędzi, gdy mgiełka nad panoramą nabierała wieczornych barw. Potem przyszła kolacja w nowoczesnej restauracji na dachu, kiedy miasto w dole już się rozświetliło. Wśród wieżowców i ruchu ulicznego klimat był bardziej miejski niż kurortowy i właśnie o to im chodziło.

Joga rano, pływanie po południu i drink o zachodzie słońca, wszystko bez wychodzenia z budynku: taki rytm przyjęła para w The Orient Jakarta. Basen i bar na dachu były w centrum wszystkiego, a wczesnym wieczorem taras wypełniał się towarzyską publicznością obserwującą, jak światła rozlewają się po panoramie. Spodobała im się ta energia, choć przyznają, że gdy bar się rozkręci, na górze nie poczyta się w spokoju.

Konsultantka z miesięcznym zleceniem zamieszkała w PARKROYAL Serviced Suites i szybko zamieniła apartament w małe mieszkanie. Śniadania przygotowywała w aneksie kuchennym, wieczory kończyła kilkoma długościami w krytym basenie, a prawdziwy widok dawał sam pokój, z miastem rozciągającym się za oknem, gdy zapalały się światła. Nie ma tu zewnętrznego tarasu, więc panoramę podziwia się z kanapy, a nie z dachu.

To golf przywiódł pewnego podróżnego do Fairmont Jakarta, tuż obok Senayan Golf Course, ale wieczory wyznaczał mu bar na dachu. Po porannej rundzie i popołudniu przy basenie zewnętrznym wjeżdżał na górę na koktajl, gdy panorama łapała ostatnie światło, często w towarzystwie kolegów, którzy byli w mieście w tym tygodniu. Im później, tym bar robi się tłoczniejszy i głośniejszy, więc kto szuka cichego tarasu, powinien przyjść wcześnie albo wybrać inny hotel.

Młoda rodzina, która pierwszy raz przyjechała do Dżakarty, uznała Ashley Tugu Tani Menteng za wygodny wybór. Dzieci spędzały popołudnia w basenie zewnętrznym, a rodzice obserwowali miasto z leżaka, zaś mecz na korcie tenisowym wypełnił jeden chłodniejszy poranek. Wieczory były proste: kolacja w hotelowej restauracji i ostatnie spojrzenie na rozświetloną panoramę z pokoju rodzinnego. Kto szuka gwarnego baru, uzna tę atmosferę za zbyt łagodną i rodzinną.

Para w podróży poślubnej zarezerwowała The Langham ze względu na basen bez krawędzi na dachu, który szybko stał się ich wieczornym rytuałem. Pływali, gdy słońce się obniżało, a panorama przedłużała krawędź wody, potem suszyli się na tarasie słonecznym, gdy wieżowce rozświetlały się jeden po drugim. Atmosfera była stonowana i elegancka, bardziej lounge niż impreza. Jedyną wadą było dla nich to, jak trudno było zejść z dachu na kolację.

Dwoje współpracowników, którzy przyjechali do Golden Triangle na spotkanie regionalne, wybrało AYANA Midplaza, by intensywnie pracować, a mimo to odpocząć. Poranne treningi w całodobowej siłowni ustępowały wieczorem pływaniu w basenie zewnętrznym, z biurowcami wokół wody, gdy światło gasło. Kolacje jedli na zmianę w pięciu restauracjach, a spa poradziło sobie z zesztywniałymi plecami. To basen z panoramą w tle, a nie bar na dachu, więc wieczory były spokojne.

Podróżująca w pojedynkę kobieta, odpoczywająca po intensywnym wyjeździe służbowym, zarezerwowała Hotel Indonesia Kempinski głównie ze względu na to, co jest na dachu. Całe popołudnie spędziła w spa: zabieg w gabinecie na dachu, a potem spokojne pływanie, gdy panorama łapała późne światło. Kolacje rozkładała między sześć restauracji, a okna od podłogi do sufitu sprawiały, że miasto było widać nawet z wanny. Kto szuka na górze imprezowego tłumu, uzna to miejsce za zbyt spokojne.

Trzy pokolenia jednej rodziny zajęły Morich Penthouse na weekendowy zjazd, a dach stał się ich wspólnym salonem. Dziadkowie o zmierzchu siadali w wannie z hydromasażem, a młodsi pływali w basenie zewnętrznym, z miastem rozciągającym się dookoła. Prywatne balkony dawały każdej parze cichy kąt na poranną kawę z widokiem. To spokojne, kameralne miejsce, a nie bar, czyli dokładnie to, czego potrzebowało rodzinne spotkanie.

Rodzina odwiedzająca krewnych w południowej Dżakarcie traktowała InterContinental Pondok Indah jako wygodną bazę z dala od wieżowców centrum. Dni kończyły się przy basenie zewnętrznym, a po kolacji rodzice zwykle zostawali jeszcze na ostatniego drinka, z światłami miasta rozlanymi za oknami pokoju. Widok obejmuje raczej rozległość metropolii niż zwartą grupę drapaczy chmur, uczciwa wymiana za spokojniejszą dzielnicę.

Czworo przyjaciół świętujących urodziny uczyniło La Vue Bar, bar na dachu The Hermitage, punktem wyjścia każdego wieczoru. Spotykali się około złotej godziny przy lekkich przekąskach i drinkach, patrzyli, jak panorama rozbłyska ciepłym światłem, a potem gaśnie, i dopiero wtedy ruszali w miasto. Dni należały do basenu zewnętrznego, z wieżowcami w zasięgu wzroku między kolejnymi kąpielami. Wieczorem dach przyciąga towarzyską publiczność, więc szukający ciszy mogą uznać go za nieco zatłoczony.

Trzech współpracowników, którzy przedłużyli konferencję o dwa dni, szybko uczyniło bar przy basenie w Mövenpick swoim punktem spotkań. Po zwiedzaniu zbierali się tam w złotej godzinie na drinka z panoramą przed oczami, a potem jedli w jednej z hotelowych restauracji, zamiast mierzyć się z wieczornymi korkami. Atmosfera była swobodna, nigdy głośna, w sam raz dla grupy, która chciała głównie rozmawiać i patrzeć, jak miasto się rozświetla.

Rodzice podróżujący z dwójką małych dzieci wybrali Hotel Gren Alia Tugu Tani, bo park wodny i klub dziecięcy obiecywały maluchom pełne wrażeń dni. Prawdziwa nagroda dla dorosłych przychodziła wieczorem na tarasie na dachu, gdzie cała rodzina po kolacji z daniami indonezyjskimi i bliskowschodnimi patrzyła, jak panorama się rozświetla. Atmosfera jest swobodna i rodzinna, więc pary szukające wyrafinowanego baru na dachu powinny rozejrzeć się gdzie indziej.