Najlepsze hotele z widokiem na panoramę São Paulo

Matka podróżująca z dorosłą córką wybrała ten apartament w Moema ze względu na kryty basen i bezpłatny parking, bo miały samochód na wycieczki. Wieczory miały stały porządek: pływanie, sauna, potem drink w barze przed powrotem do pokoju, gdzie po zmroku widok na miasto wypełniał okno. Park Ibirapuera był łatwym niedzielnym wypadem. Gwar na dachach i nocne życie są gdzie indziej i właśnie dlatego zarezerwowały to miejsce.

Para na długim weekendzie w São Paulo zarezerwowała Flat Higienópolis Com Varanda, bo nie mogła wybrać między balkonem a basenem na dachu, a tu dostała jedno i drugie. Poranki zaczynały się na balkonie, gdy miasto się budziło; późne popołudnia należały do basenu i jacuzzi na górze, gdy światło opadało. Jedno z nich je bezglutenowo i restauracja poradziła sobie z tym bez kłopotu. Budynek jest mały i mieszkalny, nigdy nie było tłoczno.

Rodzice podróżujący z nastolatkiem zarezerwowali ten apartament przy Avenida Paulista ze względu na basen, a zewnętrzna woda czynna przez cały rok zadowoliła wszystkich między wizytami w muzeach. Nastolatek pływał późnym popołudniem, rodzice zmieniali się między sauną a barem przy basenie, a z pokoju z widokiem na miasto po zmroku świeciły wieżowce alei. Rozkładana sofa wystarczyła na kilka nocy, przy dłuższym pobycie robiła się nieco ciasna.

Niewielki zespół, który przyjechał na targi w Expo Center Norte, wynajął Flat Santana i po długich dniach na stoisku pełna kuchnia okazała się bardziej przydatna, niż sądzili. Każdy wieczór kończył się na balkonie, z jedzeniem na wynos na stole, gdy widok na miasto przechodził od szarości do świateł. Lokalizacja skracała dojazdy, choć grupa przyznaje, że Paulista wydawała się daleko, gdy chcieli wyjść wieczorem do centrum.

Para świętująca rocznicę ślubu wybrała Stay Boutique Ibirapuera ze względu na kameralność i pierwszy wieczór spędziła na tarasie słonecznym przed długą kolacją w restauracji. Śniadanie z lokalnymi specjałami i świeżymi wypiekami dało im spokojny start, zanim poszli pieszo do parku Ibirapuera. Z pokoju widok na miasto najlepiej wyglądał po zmroku. W upalne popołudnia przydałby się basen, ale bar i restauracja z nawiązką wypełniały wieczory.

Konsultantka spędzająca tydzień spotkań w pobliżu Paulisty korzystała z aneksu kuchennego przy porannej kawie, a z balkonu, by przed wyjściem rzucić okiem na panoramę. Najlepsze były wieczory: powrót o zmierzchu, drink z baru wyniesiony na taras słoneczny, gdy wieżowce zapalały się jeden po drugim. Ogród sprawiał, że miejsce nie przypominało typowego apartamentu służbowego, choć kto liczy na basen na dachu, uzna przestrzeń na zewnątrz za skromną.

Para pracująca zdalnie przez dwa tygodnie z São Paulo wynajęła ten apartament przy Sena Madureira i szybko złapała rytm. Rano laptopy na tarasie, po obiedzie kąpiel w basenie z widokiem, w chłodniejsze dni sauna, a wieczorem balkon i kolacja z własnej kuchni. Park Ibirapuera był na tyle blisko, że w weekendy chodzili tam na spacery. Baru ani restauracji na miejscu nie ma, co zauważyli dopiero wieczorem, gdy chcieli coś uczcić.

Dwie kuzynki na miejskim wypadzie wybrały Suíte Pátio Paulista 1404 dla basenu na dachu i cieszyły się, że mają plan B. W ciepłe popołudnia pływały na górze, patrząc, jak wieżowce wokół Paulisty łapią późne światło; w szary, chłodniejszy wieczór przeniosły się na kryty basen, do sauny i łaźni parowej. Budynek ma raczej mieszkalny niż okazały charakter, a brazylijska restauracja na dole oszczędziła im szukania kolacji.

Nowożeńcy, którzy zatrzymali się w São Paulo przed tygodniem na plaży, zarezerwowali Transamerica Paradise Garden dla balkonu i wanny z hydromasażem i korzystali z obu codziennie. Po południu szli pieszo na Paulistę, jedli kolację w The Lucca, a potem siadali na balkonie, gdy dachy Paraíso robiły się pomarańczowe, a miasto zapalało światła. Wspólnego salonu na dachu tu nie ma, ale nie brakowało im go: widok wydawał się należeć tylko do nich.

Podróżująca służbowo kobieta, która spędziła trzy noce w Moema, zarezerwowała ten apartament GrandFlats głównie dla widoku na miasto z pokoju i opłaciło się: laptop zamknięty, herbata z czajnika w pokoju i panorama ciemniejąca za oknem. Drugiego wieczoru wypróbowała saunę, a potem wypiła ostatniego drinka na tarasie. Obsługa pokoju zapewniła kolację o północy. Taras jest raczej spokojny niż gwarny, co pasowało do tygodnia pracy.

Czteroosobowa rodzina, która spędziła tydzień w São Paulo, szybko uczyniła z basenu swoją bazę. Poranki należały do śniadania w siedmiu odsłonach, popołudnia do pływania i czytania w ogrodzie, a aneks kuchenny oszczędził im kolacji na mieście każdego wieczoru. Z basenu miasto było raczej miłym tłem niż panoramą z wieżowca, co według rodziców przy dwójce dzieci sprawdzało się lepiej niż zatłoczony bar na dachu.

Dwoje współpracowników pracujących miesiąc nad projektem w São Paulo dzieliło Qualy Jardins Twin i szybko wpadło w stały rytm. Śniadanie w aneksie kuchennym, po pracy długości w basenie zewnętrznym czynnym cały rok, a większość wieczorów na balkonie z widokiem na Jardins. Sauna i łaźnia parowa pomagały na koniec długich tygodni. Tarasu na dachu tu nie ma, więc życie na zewnątrz toczy się przy basenie i na balkonie.

Rodzina z dwójką małych pływaków zarezerwowała Radisson RED Ibirapuera po tym, jak wypatrzyła basen na dachu, a dzieci co popołudnie prosiły, żeby tam iść. Rodzice uznali, że najlepsza jest późna pora dnia, gdy miasto otacza taras, a światło łagodnieje przed kolacją. Aneks kuchenny wystarczał na śniadania i przekąski. Zauważają, że dach to przede wszystkim strefa basenowa bez prawdziwego baru, więc po koktajl trzeba wyjść.

Trzech przyjaciół, którzy spotkali się w São Paulo na piłkarski weekend, wybrało Hotel Perdizes ze względu na basen na dachu i korzystało z niego każdego popołudnia po powrocie pieszo z Pacaembu. Taras i ogród na górze stały się ich miejscem spotkań przed kolacją, a drinki przynosili z baru na dole, gdy światło przygasało. W jedyny deszczowy dzień przenieśli się na kryty basen i do sauny. Jedyne zastrzeżenie: na samym dachu nie ma baru koktajlowego.

Inżynier, który co tydzień lata przez Congonhas, zamienił ten hotel apartamentowy w rutynę: lądowanie, zameldowanie, torba przy aneksie kuchennym, a potem drink w barze, gdy widok na miasto za oknem pokoju ciemniał. Kolacja w jednej z dwóch restauracji zwalniała z wychodzenia, a na poranny lot było blisko. Nie nazwałby tego hotelem z tarasem, ale przy krótkich, sprawnych pobytach spisuje się dobrze.

Para na weekendzie kulinarnym wybrała L'Hotel PortoBay ze względu na adres pół przecznicy od Paulisty i zaplanowała wieczory wokół Gastrobaru 011. Zaczynali tam od koktajli, gdy aleja się rozświetlała, a potem przechodzili na włoskie dania w Bistro. Popołudnia spędzali w podgrzewanym krytym basenie i spa, nie na dachu. Widok z pokoju był miłym dodatkiem, choć zgodnie przyznają, że to nie miejsce na drinka o zachodzie słońca pod gołym niebem.