De beste rooftop-terras hotels in Groot-Buenos Aires

Een backpacker die alleen en zonder plan aankwam, vertrok uit Casa Caravan met een handvol nieuwe reisgenoten. De middagen gingen op aan het buitenzwembad, en tegen zonsondergang liep het dakterras vol met gasten die tips uitwisselden met een drankje van de bar. Het ontbijt werd het vaste ontmoetingspunt om de dag te plannen. De privékamer bood een rustpunt, al drong het geluid van de gemeenschappelijke ruimtes er op sommige avonden door.

Een vrouw die alleen reisde, checkte in bij Viajero met het idee om op zichzelf te blijven en zat uiteindelijk de meeste avonden op het dakterras, verwikkeld in gesprekken met gasten van overal. Het dak is het gezamenlijke hart van het hostel, het drukst bij zonsondergang en tot diep in de nacht. Een privékamer bood haar rust als ze die nodig had. Wie vroeg wil slapen of formele service verwacht, heeft het hier lastig, maar voor gezelschap met uitzicht zit het bijna altijd goed.

Twee backpackers die Buenos Aires te voet verkenden, waardeerden El Misti om de centrale ligging en het dakterras. De dagen gingen op aan wandelen door het centrum, en de avonden begonnen weer op het dak, even de benen rust gunnen boven de lage, gelijkmatige skyline voordat ze opnieuw de stad in gingen om te eten. De kamers zijn basic en het adres doet niet alsof het luxe is. Voor een budgetverblijf met een echt terras levert het precies wat het belooft.

Een consultant die een week vol vergaderingen in Buenos Aires had, leefde op een afwijkend ritme, en het hotel ging daar moeiteloos in mee. Na late calls kon hij aan de bar, die dag en nacht open is, altijd iets bestellen en dat meenemen naar het dakterras boven de lage, gelijkmatige daken van het Microcentro. Op een vroege ochtend vóór een vlucht was het terras leeg en stil. Het uitzicht is eerder bescheiden dan spectaculair, maar het art-decogebouw gaf elke terugkeer iets feestelijks.

Na een vertraagde vlucht rond middernacht aangekomen, was een reiziger opgelucht dat het restaurant van Gral Paz, dat dag en nacht open is, nog een echte maaltijd serveerde. De dagen daarna verliepen losser dan gepland, en het dakterras boven de lage skyline van het centrum bood een rustige plek om tussen uitstapjes door bij te komen. Het gratis ontbijt maakte de ochtenden makkelijk. Zonder zwembad of bar op het dak zit de winst in flexibiliteit en rust, niet in spektakel.

Voor een rustige break van drie dagen koos een stel Hotel Del Casco om de neoclassicistische omgeving, en ze vonden genoeg om binnen te blijven. De middagen verdeelden ze tussen het buitenzwembad en de spa, daarna gingen ze naar het dakterras zodra het licht boven de lage skyline van de stad zachter werd. Het tempo bleef de hele tijd rustig. Voor nachtleven op het dak moet je hier niet zijn, maar als kalme plek met zwembad, spa en terras in één verblijf maakte het alles waar.

Een thuiswerker die twee weken in Belgrano doorbracht, koos Argenta Suites om de ruimte en de rust, en de suite-achtige kamer maakte lange werkdagen comfortabel. Het dakterras werd aan het eind van elke middag een eigen ritueel, stil en ver weg van elke drukte. De groene woonstraten voelden als het echte leven in plaats van toeristisch Buenos Aires. Het nadeel was duidelijk: musea en uitgaan betekenden telkens een flinke rit met het openbaar vervoer naar het zuiden.

Drie collega's die een zakenreis met een paar dagen verlengden, vonden snel hun ritme: 's ochtends de gym, 's middags sightseeing en zodra het licht zachter werd een drankje van de bar mee naar het dakterras. Het uitzicht over de lage, gelijkmatige skyline van het centrum is rustig in plaats van spectaculair, en dat vond niemand erg. De elegante kamers maakten elke terugkeer prettig. Wie een zwembad of een feestsfeer op het dak verwacht, komt bedrogen uit.

Drie theateravonden op rij bepaalden het verblijf van een stel in HTL 9 de Julio, dat dankzij de centrale ligging elke voorstelling op loopafstand had. Voor het doek opging, een eerste drankje op het dakterras; na afloop een slaapmutsje boven de lichtjes van het centrum. De kamers waren comfortabel en goed onderhouden. Lichte slapers moeten weten dat het centrum nooit echt stilvalt en dat het straatlawaai laat op de avond kan toenemen.

Een zakenreiziger die zijn verblijf met een weekend verlengde, wilde een compleet middenklassehotel, en NH Latino voldeed. Elke dag begon met een training in de gym, het informele restaurant regelde snelle diners en een laatste drankje van de bar ging mee naar het dakterras boven de lage skyline van het centrum. Daar bleef het ontspannen en nooit vol. Wie een zwembad of nachtleven zoekt, moet verder kijken, maar voor een evenwichtig verblijf hield het goed stand.

Twee vriendinnen op een culinair lang weekend kozen elke avond hetzelfde eenvoudige rondje: diner in het mediterrane restaurant en daarna rustig een drankje op het dakterras, terwijl de lage, gelijkmatige daken van het centrum donker werden. Niets voelde geënsceneerd, en dat was precies de bedoeling. Wie een luide bar tot diep in de nacht zoekt, vindt de sfeer te kalm, geven ze toe, maar om na een goede maaltijd door te praten werkte het terras elke keer.

Twee studenten met een krap budget zagen HTL Urbano als een praktische uitvalsbasis en waren verrast hoe vaak ze op het dakterras zaten. Na lange dagen lopen door de stad brachten ze er hun laatste uur daglicht door en zagen ze de lage, gelijkmatige skyline van het centrum in de schemering zijn kleur verliezen. Het ontbijtbuffet zorgde voor een goede start, en de sobere kamers deden wat ze moesten doen. Zonder bar of zwembad boven is het terras iets voor wie van een rustig uur houdt.

Een stel met een beperkt budget bouwde de avonden rond het dakterras van het Holiday Inn Express Puerto Madero. De dagen begonnen met een wandeling richting Plaza de Mayo, en de late middagen eindigden boven, met de havenbekkens beneden en de bakstenen pakhuizen en torens in het licht van de rivier. Het Express-formaat is sober, zonder extra's van een volledig servicehotel. De wijk wordt rustig na het diner, wat ze prettig vonden, maar wie nachtleven om de hoek wil, kan beter elders slapen.

Een eerste bezoek en de wens om zoveel mogelijk van het centrum te voet te zien, brachten een reiziger naar NH Florida, vlak bij de Calle Florida. Lange dagen sightseeing eindigden met een pauze op het dakterras, boven het straatrumoer van het voetgangersgebied. De betrouwbare standaard van de keten zorgde voor geen verrassingen op de kamer. Het Microcentro loopt 's avonds leeg, dus eten betekende een kort ritje naar levendigere wijken, iets om vooraf te weten.

Een gezin van vier op hun eerste reis naar Buenos Aires koos Pestana voor zorgeloos comfort, en het dakterras werd een dagelijks ritueel. Na drukke dagen namen de ouders boven een rustig uur terwijl de kinderen tot rust kwamen, onder de open hemel boven de stad terwijl het licht afnam. De standaarden van de keten maakten alles voorspelbaar. Op het dak is er geen scene of bar die de toon zet, dus wie sterk lokaal karakter zoekt, vindt het te rustig.

Tijdens een korte zakenreis merkte een salesmanager dat Dazzler Maipú de basis zonder gedoe regelde: een vergaderruimte voor een klantafspraak, de fitness vóór het ontbijt en lichte kamers om bij te komen. De verrassing was het dakterras, waar een rustig halfuur na het werk boven de lage skyline van het centrum haar hoofd leegmaakte. De sfeer is pretentieloos en 's avonds ontstaat er boven geen barscene, dus het past beter bij werk dan bij een feestje.

Een stel dat liever een Argentijnse sfeer wilde dan een internationaal merk, koos Amérian en vond het fijn hoe vanzelfsprekend het hotel in het lokale ritme paste. Het dakterras werd elke avond hun aperitiefstop vóór een laat diner, met de stad uitgespreid onder een vlakke horizon. De kamers waren degelijk en comfortabel, niet opzichtig. De glans van een vijfsterrenhotel en een designscene op het dak ontbreken, geven ze toe, maar voor een lokaal verblijf met terras paste het goed.

Een gepensioneerd stel dat glazen torenhotels mijdt, voelde zich binnen een dag thuis in de klassieke sfeer van het Dorá. De ochtenden begonnen met het inbegrepen ontbijt, de middagen eindigden in de ouderwetse bar en op zachte avonden gingen ze naar het dakterras om de lage skyline van het centrum in de schemering te zien vervagen. Het traditionele restaurant bespaarde hun meer dan eens de zoektocht naar een tafel. Wie een moderne bar of een zwembad wil, kijkt beter elders.

Een vaste bezoeker van Buenos Aires keerde terug naar het Claridge om de ouderwetse omgangsvormen en was blij met het terras boven. Beneden bepaalden formele service en traditionele interieurs de toon, boven bood het dak aan het eind van de middag open lucht boven de vlakke daken van de stad, bezaaid met koepels. Niets voelt vernieuwend en sommige details laten hun leeftijd zien. Voor een reiziger die instituten waardeert, klopte de combinatie van klassiek vijfsterrenhotel en terras.

Een thuiswerker die een week in het Rochester Hotel Concept verbleef, kwam snel in een makkelijk ritme: gratis ontbijt, een paar uur werken en dan de gym voordat ze de stad in ging. Het dakterras werd de plek om aan het eind van de middag de laptop dicht te klappen en de lage skyline van het centrum te bekijken terwijl de avond viel. De sfeer bleef ontspannen, zonder barscene boven. Wie luxe of een zwembad zoekt, vindt het te eenvoudig.

Praktisch, zo noemde een stel het ibis Congreso, en dat was als compliment bedoeld. De ligging bij het Congreso bracht hen dicht bij de bezienswaardigheden die ze wilden zien, het lichte restaurant regelde het diner op vermoeide avonden en de bar die dag en nacht open is, zorgde ook na een late terugkeer voor een drankje. De meeste avonden eindigden met een korte stop op het dakterras boven de lage skyline van het centrum. Eenvoudig in plaats van verfijnd, en dat vonden ze prima.

Tussen San Telmo, Recoleta en het Microcentro was een reiziger met een klein budget van 's ochtends tot 's avonds op pad, dus het Grand King was vooral een bed, en wel een voordelig bed. Wat het verblijf optilde, was het dakterras: een rustig uur in de buitenlucht boven de stad voordat hij weer ging eten. Sommige kamers vertoonden slijtage en de service was eerder functioneel dan hartelijk. Als uitvalsbasis met een terras als bonus deed het precies wat het moest doen.

Een vrouw die alleen op een rustige stedentrip was, waardeerde hoe het Carsson verfijning en kalmte combineert. De chique lobby zette bij aankomst een formele toon, het gratis ontbijt maakte vroege starts makkelijk en de late middagen hoorden bij het dakterras, rustig genoeg om te lezen tot het licht boven de lage daken van het centrum vervaagde. Er was geen barpubliek om mee te concurreren, en dat was juist de charme. Wie boven een zwembad of een levendige avond zoekt, vindt het te ingetogen.

Een reiziger die elk uur daglicht gebruikte om de stad te verkennen, boekte Imperial Park vooral om de prijs en het terras, en die ruil pakte goed uit. De kamer was functioneel en meer niet, maar elke avond eindigde op het dak, kijkend hoe de horizon van de stad vervaagde, een mooie beloning na lange wandelingen. Service en inrichting voelden gewoon voor vier sterren. Voor wie het dak belangrijker vindt dan de kamer, is het toch een logische keuze.